ช้าไปหน่อย แต่ดีกว่าไม่ได้กล่าวอะไรตามธรรมเนียมนะครับ ขอสวัสดีปีใหม่ปีพุทธศักราช ๒๕๕๕ ครับ

บันทึกน้องกันติยาตอนอายุ 1 ขวบ 10 เดือน

ได้โอกาสกลับบ้านนอกเมื่อวันที่ 1 – 3 ที่ผ่านมา ไปเยี่ยมลูกสาวตัวน้อยๆ ที่ได้ยินแต่เสียงร้องอ้อแอ้ๆ ทางโทรศัพท์ทุกวัน ถึงตอนนี้ ลูกสาวก็อายุได้เกือบๆ จะ 6 เดือนแล้ว ถึงตอนนี้น้องกานต์สามารถพลิกตัวคว่ำหน้าลงได้แล้ว ถึงจะทุลักทุเลไปหน่อย แถมยังจัดระเบียบแขนขายังไม่ดีนัก หลายๆ ครั้งที่พลิกตัว แขนจะไปติดที่ช่วงอก ทำให้พลิกตัวต่อไปไม่ได้ หากเป็นอย่างนี้ สักพักน้องกานต์ก็จะเริ่มร้องงอแง สงสัยพลิกตัวไม่ได้ดั่งใจ เลยหงุดหงิดตัวเองกระมัง

ตอนนี้ ตัวคุณแม่กิ่งก็จำต้องกลับเข้ามาทำงานตามปกติ หลังจากลาคลอดครบ 3 เดือนแล้ว ส่วนน้องกานต์ลูกสาวตัวน้อย ก็ต้องอยู่กับคุณตา คุณยาย และน้าสาวที่บ้าน ด้วยความคิดถึงอยู่ตลอดเวลาและยังเห็นพัฒนาการของลูกสาว จึงให้ทางบ้านถ่ายรูปแล้วก็ส่งมาให้ดู เนื่องจากเป็นการถ่ายด้วยตากล้องจำเป็น (คุณตา) และเพื่อนบ้าน จึงทำให้หลายๆ รูปหนักไปทางเบลอๆ แต่ก็พอจะเห็นความน่ารักน่าชังของเจ้าตัวน้อย รูปทั้งหมดนี้ ถ่ายระหว่างวันที่ 14/07/2009 – 17/07/2009 น้องกานต์อายุได้ 3 เดือนกับอีกประมาณ 20 กว่าวัน

และแล้วก็มีเด็กชายตัวเล็กน่ารักเพิ่มขึ้นมาอีก 1 คน น้องโอเล่ เป็นลูกชายของญาติทางแฟนของผม เพิ่งเกิดได้ 5 วัน หน้าตาน่ารักน่าชัง จริงๆ แล้วผมเองก็อยากได้ลูกชายนะ แต่พอได้ลูกสาวแล้ว แถมน่าตาน่าเอ็นดู ไม่เป็นไร ลูกสาวก็ได้ รักเหมือนกันจ้า