ได้โอกาสกลับบ้านนอกเมื่อวันที่ 1 – 3 ที่ผ่านมา ไปเยี่ยมลูกสาวตัวน้อยๆ ที่ได้ยินแต่เสียงร้องอ้อแอ้ๆ ทางโทรศัพท์ทุกวัน ถึงตอนนี้ ลูกสาวก็อายุได้เกือบๆ จะ 6 เดือนแล้ว ถึงตอนนี้น้องกานต์สามารถพลิกตัวคว่ำหน้าลงได้แล้ว ถึงจะทุลักทุเลไปหน่อย แถมยังจัดระเบียบแขนขายังไม่ดีนัก หลายๆ ครั้งที่พลิกตัว แขนจะไปติดที่ช่วงอก ทำให้พลิกตัวต่อไปไม่ได้ หากเป็นอย่างนี้ สักพักน้องกานต์ก็จะเริ่มร้องงอแง สงสัยพลิกตัวไม่ได้ดั่งใจ เลยหงุดหงิดตัวเองกระมัง

ตอนนี้ ตัวคุณแม่กิ่งก็จำต้องกลับเข้ามาทำงานตามปกติ หลังจากลาคลอดครบ 3 เดือนแล้ว ส่วนน้องกานต์ลูกสาวตัวน้อย ก็ต้องอยู่กับคุณตา คุณยาย และน้าสาวที่บ้าน
ด้วยความคิดถึงอยู่ตลอดเวลาและยังเห็นพัฒนาการของลูกสาว จึงให้ทางบ้านถ่ายรูปแล้วก็ส่งมาให้ดู
เนื่องจากเป็นการถ่ายด้วยตากล้องจำเป็น (คุณตา) และเพื่อนบ้าน จึงทำให้หลายๆ รูปหนักไปทางเบลอๆ แต่ก็พอจะเห็นความน่ารักน่าชังของเจ้าตัวน้อย
รูปทั้งหมดนี้ ถ่ายระหว่างวันที่ 14/07/2009 – 17/07/2009 น้องกานต์อายุได้ 3 เดือนกับอีกประมาณ 20 กว่าวัน

และแล้วก็มีเด็กชายตัวเล็กน่ารักเพิ่มขึ้นมาอีก 1 คน
น้องโอเล่ เป็นลูกชายของญาติทางแฟนของผม เพิ่งเกิดได้ 5 วัน
หน้าตาน่ารักน่าชัง
จริงๆ แล้วผมเองก็อยากได้ลูกชายนะ แต่พอได้ลูกสาวแล้ว แถมน่าตาน่าเอ็นดู ไม่เป็นไร ลูกสาวก็ได้ รักเหมือนกันจ้า

และแล้วก็ครบกำหนดลาคลอด 3 เดือนของคุณแม่มือใหม่ จำต้องกลับมาทำงานที่เชียงใหม่ ส่วนน้องกานต์ก็ตามอยู่กับตากับยายไปก่อน
ก็เข้าใจความรู้สึกของความเป็นแม่อยู่ ว่าคงจะคิดถึงลูกน้อยอย่างมาก ผมก็เช่นกัน ทุกวันนั่งดูรูปลูกสาวตัวเอง ดูไปยิ้มไป คิดถึง
แต่เมื่อจำเป็นต้องดิ้นรนสู้ชีวิตต่อ ยังไงก็ต้องอดทน เพื่อลูกตัวน้อยๆ ของเรา

และแล้วก็หาเวลากลับไปเยี่ยมลูกสาวตัวเล็กได้จนได้
ถึงวันนี้ ลูกสาวผมก็อายุได้ประมาณ 2 เดือนเกือบ 3 เดือนแล้ว
หน้าตากำลังน่ารักน่าชังเลยทีเดียว
ยามที่น้องเค้านอนไม่หลับ เค้าก็มักจะนอนดิ้นดุกดิกๆ อยู่ได้ตลอดเวลา เค้าไม่เหนื่อยเลยรึ?
แต่อยู่ได้แปปเดียว ก็ต้องกลับมาทำงานอีกล่ะ นั่งรถบัสกลับเชียงใหม่มาด้วยความเหงา
แล้วพ่อจะรีบกลับไปเยี่ยมอีกนะ เจ้าตัวน้อย